115. Bölüm "Pony Tepesinde Açan Çiçekler"

[Neobi]

Hepimizinde bildiği gibi Şeker Kız Candy animesinde sona gelmiş bulunuyoruz. İyi, kötü, güzel, çirkin bir sürü olay yaşadık. Kimimizin hayatı oldu candy kimimizin hayatına ise ayna tuttu. Kimimiz Terry için şavaştık, kimimiz ise anthony için ağladık. Anthonyle açıldı gözümüz, Terryle şenlendi. Aynı anda nefreti öğrendik eliza ve neıl kardeşlerle. Candyle ise karşılıksız sevmeyi ve karşımızdaki insanın mutluluğu için kendi sevincimizi feda etmeyi. Ponny tepesindeki çocuklarla birlikte şenlendik, kurinle delilercesine koştuk belkide. Archie ve stearla kardeşlik bağlarını gördük en zor durumlarda ve yine stearla yaşadık kardeş acısını. Patty'nin o tarifi imkansız acısını içimizde duyduk ve annie'nin gereçk dostluğunuda. Bayan ponny'nin öldüğünü zannettiğimiz bölümde hepimizin yüreği ağzına geldi sanki kendi adile naşit'imizi kaybetmişiz gibi. Ve annie bayan pony'nin evinden ayrılırken bizimde candy gibi bir parçamız koptu gitti. Kimimiz hala Anthony ve Stearın yasını tutuyoruz ve kimimiz hala Terry'e sırıl sıklam aşığız. Ve hala nefret ediyoruz elizadan, neıldan, susannadan. Biliyorum ki hepimizin sevdiği karakterler farklı olsada, zaman zaman sevdiğimiz karakter için tatlı tatlı atışsak da biz kendi yarattığımız dünyada hep birlikte olduk. Birlikte güldük, birlikte ağladık ve birlikte kızdık. Türkiyenin ve belkide dünyanın farklı yerlerinden gelip candy'de buluştuk ve kendimize burada çok güzel bir dünya yarattık. Ama artık o çok sevdiğimiz anime bir sona geldi. Bizim dünyamız aynı kalacak biliyorum ama sırf o yaşadığımız duygular adına, Terry, Anthony, Archie, Stear, Annie, Patie, Albert, Ponny, Kurin ve adı aklıma gelmeyen bizlerle özdeşmiş bütün karakterler adına buradan Candy'e veda ediyorum.
SAYANORA CANDYY 

http://www.youtube.com/watch?v=pBueP_M9RRs

[sibel21]

  ayy tüylerim diken diken oldu.. gözlerim doldu okurken..çok duygulandım neobişim..çok güzel yazmışsın! Her son yeni başlangıçlar doğurur o yüzden bu bir son olsa da asla ayrılık barındırmıyor içinde. Biz hep beraberiz.

[dolunay]

Ne kadar duygusal seyler yazmisin Neobimm  Gercekten de cok duygulandimm!..Keske hic bitmese diyorum suan.. ama her sey gibi bu animenin de bir sonu var biliyorum. Ne kadar da cabuk gecti.. hala dun gibi hatirliyorum siteye ilk geldigim gunu  Ilk izledigim bolumle  umutlarim yesermisti :acelya Ve kalan bolumlerin cevrilmesini sabirsizlikla beklerdim. Ve bugun geldigimiz su noktaya bakin "FINAL"i izleyecegiz artik Herkes finali icin sevinirken ben uzuluyorum Final olduktan sonra site kapanacak denilseydi, ben suan cok kotu durumda olurdum kesin .. Candy'nin bitmesi bile beni boyle uzuyorsa; sitenin kapanmasi gibi bir durum beni mahvederdi Neyseki boyle bir durum soz konusu bile degil 

 Sonsuz  tesekkurler.. bu guzel animeyi bizlere yeninden ve sonuna kadar izleme sansi verenlere

 Ve Sayanora Candy ( ANTHONY'mm  ) 

[sibel21]

offf doluşum sen de ağlatıcaksın beni yaaa

[dolunay]

offf doluşum sen de ağlatıcaksın beni yaaa

Birlikte aglayalim sibelimm

[Neobi]

O kadar yazmışımı ama videosunu eklemeyi unutmuşum yaa  Videoyuda ekledim artık herşey tamam oldu. Yazıyı bide müzikle okuyun arkadaşlar eminim o zaman üzülmek yerine mutlulukla karışık bir burukluk olacak sadece içinizde 

[provada]

candy white adley bize öz olmasada kardeşliğin nasıl bir duygu olduğunu öğretti. gerçek dostluğun lezzetini onda bulduk. sevgiyide gördük onunla tutkulu aşkıda. yeri geldi kalbimiz acıdı içimize attık. daha küçük yaşlarda ortaya koyduk kişiliğimizi ve bunu kabullenmeyenlerle savaştık. iyilik yaptık denize attık. ölümden korkmadık, unutmaktan korktuğumuz kadar. dua etiik tanrımıza karşımıza çıkan bütün kadersizliklerde yeni birşey öğrendiğimiz için. yeri geldi bendimize sığmadık taştık, yeri geldi unutulan bir madende yalnız kaldık. terkedildik; yapılan bir fedakarlık uğruna terkedildik. kaybettik en sevdiklerimizi ve onların yerine 2 kat fazla yaşadık. bir kokarcayı sevmeyi öğrendik. bir rakunla dost olduk. kardeş bildiklerimiz bize sırtını dönsede biz onları sevmekten vazgeçmedik. SENİ SEVİYORUZ CANDY

[provada]

candy benim için çok ama çok özeldir. bitmesini gerçekten hiç istemiyorum.

[GönüLçeLen]

Vahhhhhhhhhhhh!... İçimi bir hüzün kapladı sanki. Bir iki cümle de ben yazayım yahu


2009'da kuruldu bu site.2 yıl...koskoca 2 yıl az değil hani. Bu zaman içinde çok güzel dostluklar kurduk aile gibi olduk bir çok forumdan farklı olduk. Birbirmize atışarak,kimi zaman kızarak, çoğu zaman destek olarak geldik bu günlere.

Anime bitiyor,ama elbetteki beraber olmaya devam edeceğiz. Yine de çok pis hüzünlendim hacılar... Öyle böyle değil yani  Her güzel şeyin bir sonu vardır diye boşuna dememişler... Bir parçam eksiliyor gibi abartmıyorum. Candy'i dünyamıza oturttuk,onunla güldük, onunla ağladık. Terry için savaştık  Candy'nin olduğunu bile bile...Anthony için ağladık, hiç görmeyeceğini bildiğimiz halde.... Senaristi "Saygıyla"(!) andık  Anthony'den sonra Stear'ı da bizden aldı diye...  
Eliza sayesinde içimizdeki canavarı keşfettik. Sussanayla beraber elimize geçse saçlarını başlarını yolacağımızı fark ettik   Neil denen erkek müsveddesinin bile yeri gelince erkekleşebileceğini ama yine de uyuz olduğumuz için bizim için bir şey ifade etmediğini öğrendik Daha yazmak istediğim çok şey var ama bir veda olarak görmüyorum bunu o yüzden gerçekten veda zamanı geldiğinde cümlelerimi tamamlayacağım...  O zamana kadar SAYANORA

[amorf]

güzel yazmışsın neobim beni bir an çocukken televizyonun karşısında heyecanla candyi beklediğim, bitmesini istemediğim ve heyecanla izlediğim o günlere götürdü sonunu hiç izleme fırsatı bulamıyacagım diye düşünürken burası beni candyle buluşturdu ve yanında da bir çok arkadaş getrdi candy candy nin bitmesi beni üzsede çok koymuyor bana çünkü ben burda çok güzel arkadalıklar kurdum bu nedenle sitede emeği geçen herkese  teşekkür ederim...

[tuğçe]

noebim canım ne güzel yazmışsın beni de duygulandırdın  candy için okuldan eve koşarak gelir tv nin başına geçerdim ondan sonra yemek gelirdi benim için    şimdi candy 115 bölümünün bitmesinide istemiyor insan ,ne güzeldi keşke daha devamıda olsaydı  güzel gidiyordu . bizim kalbimizden geçen duyguları buraya aktardığın içinteşekkürler canım. bütün ekibe gönülden teşekkürlerimi sunarım

[jody]

Gerçekten çok duygulanarak okudum çok güzel bir yazı olmuş hepimizin içinden geçenlere tercüman olmuşunuz... sayonara Candy : (

[AnthonyCandy]

neobim gerçekten acı yazmışsın nasıl geçti kosskoca 115 bölüm 115 hafta 115 heyecan 115 macera.... çok özlicez... belki geri baştan sarıp izlicez ama acaba bu bölümde nolcak diye değilde bu bölümde böyle olmuştu diye izlicez...

Anthonyle açıldı gözümüz, Terryle şenlendi

bu sözü çok sevdim neobim çok güzel...... teşekkürler neobim

[candygirlmrv]

çok kötü oldum diyecek hiç bir şey bulamıyorm sayanora candy demeye içim el vermiyo neobimmmmmmmm

[digican]

Bu yazıyı okumadan önce günlerdir portala bakıp bakıp mesajın güncellenmemesi için dua ettim. Hiç istemiyordum finalin yayınlanmasını. Hani en sevdiğiniz şeyin bitmesine yakın oyalanırsınız. Küçükken oyun arkadaşlarınızla yediğiniz çikolatayı bitmesin diye minik minik ısırırdınız ya, işte onun gibi. Benim için de bu proje öyleydi. Candy benim çocukluğumun en masum hatıralarından biriydi.

Aslında hala öyle, sayenizde. Çünkü bir arkadaşımın: "Candy bitmemiş biliyor musun?" demesi hayatımı değiştirdi. Bu yılın ilk gününde aranıza katıldım. Burada yeni dostluklar kurdum. Ne olursa olsun onlara 'sanal' demek çok saçmaydı. Yıllardır etrafımda gezinen 'gerçek' arkadaşlar da kimdi. Kaç kişi kantinde yanına oturduğu arkadaşına "bu bölüm çok ağladım. Candy ve Terry ayrıldılar" dedikten sonra beklediği cevabı alabildi. Kaç kişi yaşına aldırmadan, özgürce ve bütün egolarından arınmış bir şekilde bir animeden bahsederek mutlu oldu. Burası ve buradaki insanlar dışında sanmıyorum.  Keşke ben de bu animede bir karakter olsaydım ne güzel olur diye bir tek burada yazabildim ve kimse benimle alay etmedi. Sorun yaşımızsa; elbette büyümüştük. Aslında bilmiyorlardı ki; mavi önlüğümle kalbim pırpır izlediğim, okulun haylaz kızı, Pony Tepesi'nin yaramaz ablası Candy de bizim gibi büyümüştü. Terry'yi en son bıraktığımda yakışıklı ama serseri bir lise çocuğuydu, şimdi hayalleri için uğraşan genç bir delikanlı olmuştu. Hepiniz izlediniz ve benim gibi bir şeyler buldunuz. Ağladınız çoğu zaman "böyle çizgi film mi olur" diye isyan ettiniz. Oysa acımasız olan hayatın kendisiydi. Bir animede yaşananlar bu kadar benzeyemezdi yaşamın kendisine.

Lafı çok uzattım biliyorum. Ama Neobi'nin veda mesajı o kadar güzeldi ki, bir yandan ağlayıp bir yandanda yazmayı durdurmak çok zor oldu benim için. Son olarak WebMaster'ımız, Esma Hanım, Adminemiz Neobi, çevirmenler, tüm forum moderatörleri ve siteye her girdiğimde beni gülümseten şekerler. Hepinize hayatıma kattıklarınız için sonsuz teşekkür ederim. Emek diyoruz ya hep; proje sayesinde verilen emekler nereye gitti biliyor musunuz? Hepimizin yüreğinde kocaman, pembe bulutlarla kalplı bir yer oldu. Yıllar sonra Candy'yi çocuklarıma izletirken o yeri tekrar tekrar anımsayıp sizlerden bahsedeceğim...